• project: architectuur
• programma: seniorenwoning, buurtcenrum
• ontwerpteam: Harmen van de Wal, Debjani Sarkar, Sonia Sousa, Beverley Walker
• opdrachtgever: competitie
• lokatie: Fieberbrunn, Oostenrijk
• start ontwerp: 2008

Een bejaardentehuis is feitelijk een collectief. Het is vooral bekend om zijn belangrijkste nadeel; collectieven kunnen het initiatief bij de individuen weghalen. Maar het biedt ook voordelen, zowel sociaal: je kan er mensen ontmoeten met dezelfde ervaringen en levensverwachtingen, als fysiek: het geheel aan collectieve ruimtes is groot. Wanneer er een goede balans is gevonden tussen de autonomie van de bewoners en de voordelen van collectieve woonvormen, kan de monumentaliteit van het gebouw bijdragen aan het zelfrespect van de bewoners.

In verband met arbeidsvoorwaarden voor het verplegend personeel en efficientie van de zorg, kon per afdeling niet meer dan twee verdiepingen worden voorgesteld. In combinatie met de stijle helling van de bouwlokatie, gaf dit het ontwerp een natuurlijke monumentaliteit. Volledig horizontaal georganiseerd, als een stedelijk bouwblok, is het gebouw aan een zijde verbonden met de grond, terwijl de andere zijde boven de grasvelden zweeft, gesteund door een filigrain van onderling verbonden kolommen en schoren. De binnenhof, hoewel duidelijk begrensd door de kolommen, is geheel geopend naar het landschap.